Μεταξύ μας
δεν υπάρχουν ψέμματα
ε;
Η αγάπη είναι περίεργη. Όσο αφήνεσαι τόσο αποκαλύπτεις. Και στην πρώτη αγάπη αποκαλύπτεσαι πολύ γι'αυτό σου μένει για πάντα εκεί να σε πονάει. Πληγώνεσαι ακόμα και αν εσύ την εγκατέλειψες, γιατί έρχεσαι για πρώτη φορά σε επαφή με το ίδιο το συναίσθημα.
Και όμως θέλεις ο άλλος να είναι δίπλα σου. Αναρωτιέμαι γιατί δεν νιώθουμε με τους φίλους την ταύτιση που παθαίνουμε με τον έναν που αγαπάμε. Ή πάλι δεν ξέρω, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Καταλήγω: έτρεξα κάποτε μακριά από την αποκλειστικότητα που έγινε αποκλεισμός και πάλι την αναζητάω. Πλησιάζω κάπου που δεν ξέρω τι είναι. Και έχω μια αίσθηση πως είναι ωραία εκεί. Ζεστά, ηλιόλουστα. Μαζί με τους καιρούς, πάω και εγώ. Περιμένουμε το καλοκαίρι ακόμα σε αυτήν την πόλη που την έχει ξεχάσει ο ήλιος. Ψάχνω μια θάλασσα. Ήρθε η ώρα να κλείσω εισιτήρια.
πσ: η βουτιά από εδώ
4 comments:
Αυτή η περίεργη, γλυκιά μελαγχολία έχει την ομορφιά της.
Περιέργως η θύμηση της θάλασσας είναι αυτό που με ηρεμεί απόλυτα.
Απλά ονειρεύεσαι οτι βρίσκεσαι ολομόναχος μέσα της και ο πόνος χάνεται.
Απλα είναι εκεί και σε περιμένει... η καλύτερη αγκαλιά μετα τη δικιά μου.
χε
η αδερφή σου
Σήμερα διάβασα κάπου ότι η ευτυχία και η χαρά είναι συναισθήματα που ανήκουν στην επιφάνεια μας. Η λύπη αντίθετα ζει και κινείται κατακόρυφα μέσα μας, φτάνει βάθος και ακόμα και αν είναι συχνά σαν μια πέτρα βαριά και ασήκωτη είναι αυτή που μας μαθαίνει περισσότερα για τον ίδιο μας τον εαυτό.
Η θάλασσα μπορεί να περικλείει τα πάντα, χιλιοστό του κορμιού δεν μένει ακάλυπτο από το νερό και το αλάτι.. Ίσως από αυτήν να μαθαίνουμε την αγάπη. Περιμένω πως και πως τα μαντάτα του τεε να κανονιστώ να έρθω στη δική σου αγκαλιά!
...αρκεί να έχουν φύγει τα ποντίκια
για να χορέψουν οι γάτες..
χιχι
Δεν ξερω πού το διαβασες αυτο για τη χαρα και τη λυπη, η δικη μου αισθηση ειναι διαφορετικη, τωρα που το σκεφτομαι...
Η λυπη θα πρεπει να ειναι απεξω, επειδη αυτη μας στριμωχνει και μας βαραινει, κατι σαν σκληρο περιβλημα που κοβει την ανασα, ενω η χαρα θα πρεπει να ειναι απο μεσα, κατι σαν πηγη βαθεια απ' όπου αναβλυζει η αντοχη και η θεληση για ζωη...
Για ξανασκεψου το! :))
το σκέφτομαι
το σκέφτομαι
το σκέφτομαι
το σκέφτομαι
το σκέφτομαι
είναι αισιόδοξο αυτό που λες
και μ' αρέσει
γιαυτό θα συνεχίσω να
το σκέφτομαι
ακόμα
Post a Comment