Μετά από πολύ πολύ καιρό και άρνηση ιντερνετική γράφω πάλι. Από άλλη πόλη, σε άλλους καιρούς. Είναι Σάββατο και είμαι σπίτι. Με χαρά άφησα να μου συμβεί το σημερινό. Ησυχία για λίγο στο μυαλό μου να έρθει, καλοδεχούμενα κακές σκέψεις να περάσουν, αρκεί να είναι δικές μου. Υπερπροβολή περιβάλλοντος। Μπορεί να καθιερωθεί σαν πάθηση; Σαν κρίση που σε υποβάλει ο οργανισμός σου όταν για πολύ καιρό έχεις περάσει λίγη ώρα μόνος.
Ακούω ένα τραγούδι που μιλάει για μια άυπνη πόλη και παύω να σκέφτομαι.
πσ: η εικόνα από εδώ
No comments:
Post a Comment