Καλό μήνα να έχουμε! Ο Μάρτιος ξεκίνησε δειλά, η άνοιξη χοροπηδάει. Μισός χειμώνας, μισός άνοιξη αυτός ο μήνας. Θα βάλω μάρτη φέτος. Ξαναζώ τα παιδικά χρόνια και θυμάμαι μια φίλη μου στο δημοτικό που έβαζε και μια χρυσή κλωστούλα μαζί με την κόκκινη και άσπρη. Μ'άρεσε τόσο, σαν να έβαζε και τον ήλιο στο χέρι της. Το ίδιο έθιμο υπάρχει και στη Βουλγαρία. Με κόκκινη και άσπρη κλωστή φτιάχνουν τις μαρτινίτσα που τις κρεμάνε στα δέντρα. Είχα πάει στη Σόφια πριν 4 χρόνια, ήταν Πάσχα, με μια ομάδα αυστριακών φοιτητών. Εκείνοι ήταν εντυπωσιασμένοι από τη αναρχική γραφικότητα της πόλης, εγώ ένιωθα στο σπίτι μου. Μου θύμιζε μια Αθήνα που δεν πρόλαβα, πριν 30-40 χρόνια. Κοινή παράδοση, κοινή νοοτροπία έχουν τα Βαλκάνια και όποιος δεν το βλέπει να τον πάρει το ποτάμι.
skip to main |
skip to sidebar
βλέπε: όσο είμαι, τόσο είμαι. όσοι είμαστε, τόσοι είμαστε. και αν μοιάζει ταυτόσημο δεν είναι.
man muß nicht immer so oder so sein.
random notes
βλέπε: όσο είμαι, τόσο είμαι. όσοι είμαστε, τόσοι είμαστε. και αν μοιάζει ταυτόσημο δεν είναι.
man muß nicht immer so oder so sein.
2 comments:
και στην Ρουμανία το έχουν. Η μάνα μου που έχει καταγωγή από εκεί μας έβαζε όταν είμαστε παιδιά και να πώ την αλήθεια θα ήθελα πολύ να ξαναβάλω (τι παλιμπαιδισμός Θεέ μου).
εγώ έβαλα! του έδεσα και ένα πλεκτό λουλουδάκι.. μούρλια!
Post a Comment