να'χα χίλιες σιωπές να ακούς

Τι είναι η σιωπή; Είναι όταν κάποιος δεν μιλάει. Είναι όταν κανένας δεν μιλάει; Η σιωπή είναι η απουσία ανθρώπινου ήχου. Μιλάω-σιωπώ. Υπάρχουν άνθρωποι που μιλάνε συνέχεια. Kάπως χρειάζεται η επικοινωνία, η ακουστική επαφή μεταξύ των ανθρώπων, αλλιώς θα ξεχαστούν. Δεν με κουράζουν τόσο οι άνθρωποι που μιλάνε πολύ, με κουράζει κάποιος να βιάζει τη δική μου σιωπή. Να περιμένει από μένα να τον διασκεδάσω με ιστορίες, αστεία ανέκδοτα, περιπέτειες και εμπειρίες. Ζω στο τώρα μαζί σου, δεν με νοιάζει τι έκανες χτες, ποιον γνώρισες το Σάβατο, πως γλίστρησε ο φίλος σου παρασέρνοντας ένα τραπέζι. Η σιωπή δεν είναι έλλειψη σκέψεων και φαντασίας, έλλειψη λεξιλογίου. Συμπληρώνει τα λόγια. Υπάρχουμε κατά βάση σιωπηλά. Εκεί δεν έχει κουδουνίσματα για την αμηχανία. Είσαι. Και δεν σηκώνω κουβέντα. Σκατά μάλλον. Προσπαθώ να κρυφτώ πίσω από τα λόγια για τις σιωπές. Μ'αρέσει η σιωπή. Την αγαπάω, υπάρχω μαζί με αυτήν. Κι όμως όσο μεγαλώνω αισθάνομαι άβολα μαζί της, να την περιφέρω ακόμα και όταν βρίσκομαι κοινωνικά. Συχνά βαριέμαι αλλά και τότε πιέζω τις σιωπές μου, τις ενοχοποιώ. Έχει γίνει η κοινωνία τόσο θορυβώδης; Τόσο ανήσυχα προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ενδιαφέρουσα; Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία, το βαρετό-ενδιαφέρον. Ας μείνουμε για τώρα στη σιωπή.

πσ: η εικόνα από εδώ