Άλλαξα οδοντίατρο μετά από χρόνια. Από σκουριασμένους κλίβανους και Roentgen του 1965 έζησα τον θρίαμβο της τεχνολογίας και των καλοσυνάτων ματιών. Μηχανήματα, συνθήκες αποστείρωσης, καθαριότητας και ναι! ακόμα ακόμα ανθρωπιάς. Όπως υπάρχουν άκαρδοι άνθρωποι, υπάρχουν και άκαρδοι οδοντίατροι.. Έχω ένα ερώτημα που με βασανίζει χρόνια, πώς αποφασίζει κάποιος να γίνει οδοντίατρος. Από όλους τους κλάδους πώς γίνεται ένας φοιτητής ιατρικής να διαλέξει αυτό; Επίσης με την προαναφερθείσα αλλαγή έχω να πω κάτι πρωτοφανές:ο καθαρισμός γίνεται και χωρίς αυτόν τον φρικτό γάντζο και τις διαθέσεις δήμιου του Κάπτεν Χουκ που στέκεται μπροστά σου, μέσα σου σχεδόν! Με την Λ. καταλήξαμε ότι οδοντίατρος και γυναικολόγος πρέπει να επιλέγονται με την ηλικία:να είναι νέοι! και να έχουν κέφι, να παραμένουν ενημερωμένοι.
Πάλι καλά που κάποιοι φοιτητές επιλέγουν την οδοντιατρική.. και ας αναρωτιέμαι ποιά βαθύτερη ανάγκη τους σπρώχνει προς τα εκεί..
No comments:
Post a Comment