Wednesday, 13 January 2010

το διάλειμμα τελείωσε



'every corner in a house, every angle in a room, every inch of secluded space in which we like to hide, or withdraw into ourselves, is a symbol of solitude for the imagination, that is to say, it is the germ of a room, or of a house.'
Gaston Bachelard /The Poetics of Space

Κάπως κάπως, κάτι θα βρω να τον βάλω. Είναι αρκετά ποιητικός για το θέμα της εργασίας, αλλά μόλις έφτασε το βιβλίο από το amazon και θέλω να το πιάσω, να το μυρίσω, να το διαβάσω, να το υπογραμμίσω και ΔΕΝ μπορώ! Πίνω καφέ, τρώω φυρίκια και μπανάνες, πίνω νερό από μεγάλο ποτήρι μπύρας για να αντέξω κάμποσες ώρες ακόμα μπροστά στο word γράφοντας, σβήνοντας, ξαναδιαβάζοντας. Α, και καπνίζω επίσης, αναγκαστικά με ανοιχτό παράθυρο γιατί ντουμανιάζει ο τόπος. Τα δάχτυλα μου είναι κρύα. Χεριών, ποδιών. Ένα τσιγάρο θα περάσω και μετά το κεφάλι μέσα. Η υπόκρουση όλες αυτές τις ώρες είναι η δισκογραφία του Wim Mertens. Ιδανική! Ελάχιστη όσο πρέπει, τόσο που την ξεχνάς. Αυτός ο μουσικός μινιμαλισμός μη χέσω να συνοδεύει τα πλήκτρα του λαπιτοπίου.

secluded [sikLUudid] ουσ. απόμερος, μοναχικός: secluded place απόμερος τόπος # αποτραβηγμένος: secluded life αποτραβηγμένη ζωή

φωτογραφία das rote wien

No comments: